เหอๆ หลายคนคงคิดว่าวันนี้อะไรมาดลจัยหั้นไอ้ดี้มาอัพ

เหตุผลมีนิดเดียว แบบว่าขอประกาด

ปิดบล็อกอย่างเต็มรูปแบบ

เพราะ

1. เบื่อ

2. รำคาญ

3. ม่ายมีอารายจะอัพ

4. ขี้เกียด

5. สันหลังใกล้จะยาวแระ

6. เตรียมติวเข้มข้อสอบ AFS (สอบได้มะได้อีกเรื่อง)

7. มีเหตุผลปลีย่อยอีกมากมาย(โห จบที่เลขฮยอกชอบพอดีเลย)

ป.ล. คัยอยากคุยด้วยก็แอดมาที่ hanako_deedy@hotmail.com

ป.ล.2. คัยชอบsj ถึงคลั่งเข้ามายคุยแลกเปลี่ยนข่าวสารกานได้ เหอๆ

ไปละน้า บับบาย รักทุกคน ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง เจอกานทักด้วย

หึหึ ก่อนอีกก็คงจาต้องบอกว่าคงจะได้ฤกษ์งามยามดีสำหรับการอัพบล็อกอ่านะ

เอาหละเรามาเข้าเรื่องกานดีก่า

ก็แบบว่าเค้าจาต้องไปซ้อมกีฬาสีที่แสนจะน่าเบื่อเป็นเวลา3วันเต็มๆ

ซึ่งไอ้กีฬาที่ซ้อมเนี่ยมา คือ แอโรบิก แต่พอลองเต้นดูแล้วมันดูคุ้นๆว่าจาม่ายใช่แอโรบิกฟระ

แถมแต่ละท่านะก็อยากแบบสุดๆเรยกว่าจะได้แทบตาย ก็ทำไงได้คนมานไม่เก่งนี่หว่า

แถงเกือบจะท้องเสียอีกด้วย ม่ายช่ายเพราะข้าวของที่ รร. สกปรกนะ แต่มันคือ

น้ำที่พี่สต๊าฟเตรียมเอาไว้ให้ด้วยความหวังดี แต่มันมีไอ้คุณน้องประถม(ปลายด้วย)

มันทั้งเอามือลงไปล้าง แถมยังล้างหน้าล้างตานเสร็จเรียบร้อยเรย อ่านะ

แล้วระหว่างที่คุณน้องกะลังกินน้ำ ล้างมือ ล้างหน้า ในถังเดียวกันอยู่นั้น

ไอ้ฝน ไอ้ดี้ ไอ้มะปราง ไอ้ปุ้น ก็ได้เหลือบไปเห็นพอดี

แบบว่าคุณน้องอยากจะอ้วก

ไอ้ฝนมันเลยเดินเข้าไปถามว่า "น้องล้างมือกันเสร็จยัง"

แล้วรู้เปล่าว่าน้องมันตอบว่าไง มันก็บอกว่า "ล้างเสร็จแล้วค่ะพี่"

แบบว่า หาคำด่าไม่ถูกเรย ไอน้อง เ-ว-ร

แล้วเราก็ได้เหลือบไปมองเห็นน้องคนหนึ่งบอกว่า หนูเปล่านะ หนูไม่ได้ล้างในนี้

โห แทบอยากจะกระโดถีบไอ้น้องเรย แต่เห็นว่าอยู่ป.4 เลยอ่านะ

แล้วก็เดินออกมาซ้อมกานต่อ พอซ้อมเสร็จ ในกลุ่มม่ายมีใครกล้าเข้าไปกินเรย

แต่มีน้องม.1 มันเดินเข้าไปกิน จะห้ามแล้วแต่ห้ามม่ายทันอะ

พอน้องเค้ากินเสร็จเลยมีการสอบถามถึงรสชาด แล้วจึงได้บอกความจิงกะน้องเค้าไป

น้องอีกคนที่มันเป็นเพื่อนกานมันเลยถามว่าคนไหนที่มันเอามือลงไปล้าง

แล้วมันก็เดินเข้าไปหาน้องเค้า แล้วก็พูดๆกันอยู่สังพักแล้วเดินกลับมา

น้องที่ก็เล่าว่า น้องป.4 มันถามเลยว่า "พี่ พี่จะเชื่อใครระหว่างหนูกับพี่พวกนั้น"

โห พูดออกมาได้ อยากจะบอกว่าถ้าพวกชั้นไม่ไปเห็นพวกแกล้างมือนะ ชั้นก็ไม่เดินเข้าไปหาเรื่องแกหรอ

สุดท้ายก็ต้องซ้อมต่อให้เสร็จ แล้วก็กลับบ้าน

เฮ้อ ทามายช้านต้องมาเจอไอ้เรื่องบ้าๆอย่างนี้ด้วยฟระ ไอ้สึยเอ้ย

แหะๆ

แบบว่าม่ายเป็งไรช่ายม้า ที่มาอัพช้าปาย

เพราะม่ายมีเวลาเข้าเรยอ่า แงแง

ก็ขอHBDแบบย้อนหลังแบบสุดกู่เรยละกานน้า

อะๆ ให้เค้ก(ไปหาซื้อเองละกานม่ายมีปัญญา)

อะแล้วก็มาต่อกานที่ข้อความซึ้งๆ

มีเยอะเรยน้า^ ^

ฝ่ายที่ทิ้งจะเห็นความสำคัญของสิ่งๆนั้นมาก

เมื่อสายไปแล้ว

10ก้าวแรกที่เดินไปนั้นอาจจะง่ายสำหรับคุณ

แต่หลังจากนั้นสิ คุณจะเริ่มก้าวขาไม่ออก

เพราะคิดถึงคนๆนั้น

พอหันหลังกลับไป ก็จะเจอแต่ความว่างเปล่า

เพราะเค้าจะไม่อยู่ให้เทอเห็น

แม้ว่าเราจะรักเค้ามากขนาดไหน

แต่ถ้าเทอคนนั้นยังอยู่ที่เดิม

ที่ๆคุณเคยทิ้งเค้ามา

แสดงว่าเค้ารักคุณจริงๆ

เพราะฉะนั้นวันนี้คุณลองมองกลับไป

ดูหน่อยว่าคุณกำลังที่จะลืมคนที่รักคุณไปจริงๆรึเปล่า

ไม่ว่าจะเป็น พ่อ หรือ แม่ ก็ตาม

เป็งไงบ้างอ่า

ถ้ายังไงก็ลองมองดูซิว่าคุณเคยลืมคนเหล่านั้น หรือ ทำให้คนเหล่านั้นเจ็บหรือเปล่า

แล้วก็ไหนๆก็พึ่งเคยผ่านวันแม่มาก็ขออัพอารัยที่เกี่ยวกะแม่หน่อยละกาน

เวลาที่คุณเสียจัยกับเรื่องอารัยยนั้น

แล้วคุณเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องนั้น

มันไม่ใช่เรื่องที่ดีนักเพราะการที่เราเอาแต่อยู่ในห้อง

คนที่รอคอยเราอยู่นอกห้องนั้นเป็นทุกข์มากกว่าเราอีก

เพราะท่านเป็นทุกข์ที่ไม่สามารถช่วยเราได้

เป็นทุกข์ที่ลูกของท่านไม่มีความสุข

เป็นทุกข์ที่ลูกของท่านต้องเสียน้ำตา

เพราะฉะนั้นวันนี้

ลองออกไปนอกห้อง

ออกไปเพื่อที่จะหาคนที่เรารัก และคนที่รักเรา

หลังจากนั้นระบายทุกสิ่ง ทุกอย่างที่อยู่ในใจของเราออกมา

แล้วท่านจะคอยช่วยแก้ปัญหาไปพร้อมๆกับเรา

ถึงแม้ว่าวันนี้ท่านจะยังมั่ยกล้าที่จะพูดออกไป

ก็ไม่เป็นไรค่อยๆรวบรวมความกล้าเข้าไว้

แล้ววันนี้จะกลายเป็นวันที่คุณจะรู้สึกดีมากๆ

คุณจะรู้สึกว่าคุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

ลองทำดูนะ แล้วช่วยบอกผลกับเราด้วย

โหทึ่งมากเจ้าค่ะที่วันนี้สามารถเขียนไดเยอะขนาดนี้สุดยอดถ้ามีเวลาก็จามาอัพบ่อยๆละกานนะ

P.S. ถ้าคัยอยากให้เอาบทความมาลงอีกก็บอกน้า จาด้ายเอามาลงอีกเยอะ

P.S.อีกที ที่บอกอะลองเอาไปทำดูน้า หุหุ